1️⃣ واو تفریق: این نوع واو برای تشخیص و تفریق تلفظ در نوشته‌ها آورده می‌شود. مثل: «عمرو» که عَمر خوانده می‌شود.

2️⃣ واو عطف: این نوع واو بین دو کلمه (واژه) دارای نقش یکسان می‌آید. کلمه‌ای را که قبل از واو عطف می‌آید، معطوفٌ‌علیه و کلمه‌ای را که بعد از آن می‌آید، معطوف می‌نامند. مثل: حسین و حسن آمدند. در این جمله، حسین و حسن دارای نقش یکسان (نهاد) هستند؛ حسین معطوفٌ‌علیه و حسن معطوف و واوی که میان آن دو آمده است، واو عطف است.
3️⃣ واو معدوله: یک نوع واو که کاربرد بسیار فراوانی در کتابت فارسی دارد واو معدوله است. در تعریف واو معدوله می‌توان گفت: نوعی واو که نوشته می‌شود ولی خوانده نمی‌شود و به همین سبب در زبان فارسی در حوزۀ واج‌شناسی هنگام نوشتن واج‌های یک کلمه این نوع واو را به حساب نمی‌آورند، چون صدا ندارد. مثل: واو در کلمه خواهر. 
4️⃣ واو ربط: در تعریفی ساده از واو ربط می‌توان گفت: نوعی واو که میان دو جمله می‌آید و آن دو جمله را به هم مربوط می‌سازد. مثل: علی از مدرسه آمد و نماز خواند.
5️⃣ واو معیت: نوعی واو که به معنای: «مع» (همراه با) است و اغلب در شعر مشاهده می‌شود. مثل: گفتم من و طالع نگونسارم: گفتم: من همراه با بخت و اقبال نگونسارم.
6️⃣ واو مقابله (تقابل): نوعی واو که حرف اضافه است و به معنای: «در مقابل» است. مثل: عمر برف است و آفتاب تموز: ( عمر مانند برف است در مقابل آفتاب تیرماه)
7️⃣ واو مباینت (استبعاد): نوعی واو که در جملات بدون فعل برای برجسته کردن پیام می‌آید و معنای آن «دور بودن» است.
مثل: پدر و بدقولی (پدر هیچ گاه بدقولی نمی‌کند.)
8️⃣ واو میان‌وند: این نوع واو بین تکواژهای واژه مشتق - مرکب می‌آید. مثل: آموزش‌وپرورش
9️⃣  واو وند اشتقاقی: این نوع واو معنی کثرت (زیاد بودن) یا نسبت می‌دهد و اغلب در زبان محاوره یا در نمایشنامه‌ها و یا در داستان‌هایی که به زبان محاوره بیان می‌شود می‌آید. مثل: شکمو – نق‌نقو 
🔟 واو حالیّه: این نوع واو معنای « درحالی‌که » می‌دهد. مثل: محبوسم و طالع است منحوسم: زندانی هستم درحالی‌که بخت و اقبالم منحوس است. 
⏸ واو پسوند تحقیر و تصغیر: این نوع واو نیز مانند واو وند اشتقاقی، بیشتر در زبان محاوره استفاده می‌شود. مثل: پسرو.

@golzar_adab